De echte revolutie van de Apple Watch presentatie

Natuurlijk, de Apple Watch was op 9 maart de passende finale van de vooraf veelbesproken Keynote. Toch, velen die pas later inhaakten op de presentatie en verzuimden terug te scrollen in een van de live blogs hebben de echte revolutie van die avond gemist. Apple ResearchKit.

Apple Watch

Natuurlijk, het slimme horloge van Apple staat ook met stip op 1 op mijn verlanglijstje, maar waar vooraf was geanticipeerd op een groter scala aan gezondheidsfeatures bleef het deze keer ‘slechts’ bij een slimme activity monitor met wat opvoedkundig vermogen. Toegegeven, dat is wat kort door de bocht. De manier waarop Apple de data over je activiteiten laat zien en gebruikt om je bewust te maken van je geplande activiteiten is perfect. Helemaal omdat je er ook nog even aan herinnert wordt als je jouw eigen doelen niet haalt, waarna het nieuwe doel naar boven wordt bijgesteld om de ‘slappe’ week te compenseren. Toch, in de basis is het niet heel veel meer dan andere smartwatches al kunnen.

Apple Watch 2

De verwachting is overigens wel dat de onvermijdelijke tweede versie van de Apple Watch meer sensoren en mogelijkheden aan boord zal krijgen om accurate metingen te kunnen verrichten en op te slaan op je telefoon. De reden dat dit niet direct al gebeurde? Het lukte nog niet om bepaalde metingen betrouwbaar te krijgen, onafhankelijk van huidtype of hoe strak de Watch om de pols werd gedragen. Ook moest er voor bepaalde metingen al voldaan worden aan de Amerikaanse FDA-richtlijnen. Dat bleek allemaal te kort dag. Mogelijk kunnen zaken als bloedsuiker en bloeddruk dan bijvoorbeeld ook gemeten worden, of lichaamstemperatuur.

Hopelijk is er dan ook een volledig waterdichte versie beschikbaar die je kan gebruiken tijdens het baantjes trekken in het zwembad.

Apple ResearchKit

Maar genoeg over het horloge. Terug naar de Apple ResearchKit. Een open-source software framework waarmee medische professionals apps kunnen maken voor medisch onderzoek. Dat klinkt op zich niet revolutionair, totdat je bedenkt dat men daarmee een iPhone ineens tot testinstrument maakt. Daarmee wordt een groot probleem van medisch onderzoek aangepakt, te weinig deelnemers en onregelmatige data verzameling.

Potentiële deelnemers hoeven door deelname via hun iPhone namelijk niet meer in de buurt van de onderzoeksfaciliteit te wonen of daar regelmatig heen te reizen om hun gegevens te laten vastleggen. Dat maakt de drempel om mee te doen al een stuk lager . Onderzoekers hoeven ook niet meer af te gaan op wat deelnemers zelf vertellen, bijvoorbeeld over de hoeveelheid oefeningen die ze daadwerkelijk doen. De iPhone legt namelijk zelf de data vast en helpt de deelnemers ook met geheugensteuntjes en meldingen.

Privacy?

Een groot ding bij alle medische apps is vanzelfsprekend de privacy. Apple zelf, dat niets aan de ResearchKit verdient (open-source), zegt dat het zelf de gegevens niet ziet. Die gaan, nadat ze geanonimiseerd zijn door een speciaal aangewezen partij met ervaring op dit gebied, direct naar de onderzoeksinstituten die de apps gemaakt hebben. En als een commerciële partij als een medicijnfabrikant een app maakt om onderzoek te doen? Dan is dat direct duidelijk zichtbaar. Deelnemers beslissen vervolgens zelf met wie  ze welke data delen en aan welke onderzoeken ze meedoen.

Gaat het werken?

Dat de ResearchKit nu al een doorslaand succes lijkt te worden, blijkt uit de eerste cijfers over gebruikers. Volgens Stanford University, de bedenkers van de MyHeart app voor onderzoek naar hartaandoeningen, waren er in de eerste 24 uur al 11.000 aanmeldingen voor onderzoek via de app.

“Om normaal gesproken 10.000 deelnemers te krijgen voor een medisch onderzoek heb je 50 onderzoekscentra nodig en een jaar,” aldus Alan Yeung, medisch directeur van  Stanford Cardiovascular Health, tegenover Bloomberg.

En volgens Todd Sherer, , CEO van de Michael J. Fox Foundation for Parkinson’s Research, zou een traditioneel onderzoek met ongeveer 800 deelnemers over een periode van 5 jaar zo’n 60 miljoen dollar kosten. De Parkinson’s app had 5.589 deelnemers op de dinsdagmorgen na de Apple Keynote….

Sneller en meer onderzoeken

De cijfers tonen de laagdrempeligheid aan van deze manier om aan onderzoeken mee te doen. Maar diezelfde lage drempel is er ook voor onderzoekers .Door de extreme besparing in kosten ( alleen het maken van een app) zijn grootschalige onderzoeken niet langer voorbehouden aan partijen met diepe zakken of een fors aantal onderzoekscentra en onderzoekers. Natuurlijk, het moet wel mogelijk zijn om het onderzoek via de iPhone te doen (bloedprikken gaat nog wat moeilijk), maar de kans is groot dat als de Kit over een maand uitkomt er snel veel meer instituten met een app aan de slag zullen gaan.

Nadelen?

Een lot zonder nieten bestaat niet, dus ook hier zijn nadelen. Zo is de iPhone gebruiker in de regel een wat beter opgeleide persoon met ruimere financiële middelen. Je sluit dus bepaalde bevolkingsgroepen uit, wat nadelig kan zijn voor de volledigheid van het onderzoek. Ook is het marktaandeel van de iPhone beduidend minder dan dat van de Android toestellen. Ook daar mis je dus een groot aantal potentiële deelnemers. Nu is Google wel druk bezig met medische innovaties voor mobiele devices, maar daar is nog weinig concreets uit voortgekomen, behalve het gebruik van Google Glass door artsen. Bovendien is de betrouwbaarheid van Android, ook wat betreft privacy bepaald niet gegarandeerd..

Grote digitale revolutie

Enige tijd geleden kwam Apple al met de HealthKit, de voorloper van een persoonlijk EPD. Samen met het nieuwe digitale onderzoeksplatform wat nu gebouwd gaat worden zou dat nu wel eens voor de grote digitale revolutie in de medische wereld kunnen zorgen…

Posted on 13 maart 2015 in Apple, apps, Innovatie, papierloos

Share the Story

About the Author

Leave a reply

Back to Top